Video naar MP4

MP4 is geen manier om video te comprimeren — het is een box. Formeel is het het ISO Base Media File Format (ISO-BMFF): een gestructureerde container die een of meer al gecomprimeerde streams bevat (een videospoor, een audiospoor, misschien ondertitels) plus metadata, allemaal georganiseerd als geneste boxen die een speler doorloopt als een inhoudsopgave. Wat de pixels daadwerkelijk samenperst, is de codec die erin is opgeslagen — meestal H.264 (ook AVC genoemd) of het nieuwere HEVC (H.265), en op deze site de royaltyvrije VP8/VP9-familie. "Container versus codec" is het nuttigste onderscheid in videobestanden: een MP4, MKV, MOV en WebM kunnen allemaal dezelfde H.264-stream bevatten, en daarom kost het verplaatsen van een video tussen containers (remuxen) seconden zonder verlies, terwijl het wisselen van codec (hercoderen) elk beeld herschrijft.

De moov-box is de hoofdindex van het bestand: beeldposities, timing, de lijst met sporen. Coderingsprogramma's schrijven hem normaal gesproken aan het einde van het bestand, omdat ze pas weten waar elk beeld terechtkwam als het coderen klaar is. Een speler kan niet starten zonder de index, dus een webspeler moet het hele bestand eerst downloaden — waarom sommige MP4's pas afspelen als ze helemaal zijn gedownload. De moov-box naar voren verplaatsen (de "faststart"-indeling) lost streaming op: de speler pakt eerst de index, en haalt daarna beelden op verzoek. Converteren met een faststart-achtige indeling verandert alleen de volgorde van de boxen, nooit de gecomprimeerde beelden.

Remuxen ("geen hercodering" op deze pagina) kopieert de gecomprimeerde videostroom ongewijzigd naar een nieuwe container — byte voor byte identieke beelden, in seconden klaar, zonder kwaliteitsverlies. Het werkt zodra de stroom al compatibel is met de doelcontainer. Hercoderen decodeert elk beeld en comprimeert het opnieuw; het is onvermijdelijk wanneer u de codec wijzigt, het beeld schaalt of filters toepast, en elke doorloop kwantiseert het beeld opnieuw, dus er gaat een beetje kwaliteit verloren. Een praktische regel: container of metadata wijzigen → remuxen; iets aan de pixels wijzigen → hercoderen.

H.264/AVC (afgerond in 2003) is de meest universeel afspeelbare videocodec die bestaat en de veilige standaard van de hele industrie. HEVC/H.265 (2013) halveert ongeveer de bitrate die H.264 nodig heeft voor dezelfde visuele kwaliteit, tegen de prijs van zwaardere codering en een rommelige octrooilicentiesituatie. De VP8/VP9-familie en AV1 zijn de royaltyvrije alternatieven, ontwikkeld om die licentiekosten te ontlopen; VP9 zit doorgaans qua efficiëntie tussen H.264 en HEVC in. Deze pagina schrijft VP8 naar MP4 precies omdat de codec, niet de container, de octrooiverplichtingen draagt — MP4 zelf is een open ISO-standaard en houdt juridisch elke stroom die een speler accepteert.

• "MP4 is een codec." Het is een container. Twee MP4-bestanden kunnen totaal verschillende codecs bevatten, en daarom speelt de ene op uw tv af en de andere niet — de speler wees de stroom af, niet het bestand.
• "Converteren verliest altijd kwaliteit." Alleen hercoderen doet dat. Het remuxen van dezelfde stream naar MP4 is verliesvrij en bijna direct; de modus "Geen hercodering" van deze pagina doet precies dat.
• "Een groter bestand moet betere kwaliteit zijn." Bestandsgrootte = bitrate × duur. Een inefficiënte oude codec op dubbele bitrate ziet er vaak slechter uit dan een moderne codec op de helft ervan — vergelijk codecs bij vergelijkbare visuele kwaliteit, niet bij vergelijkbare grootte.
• "MP4-bestanden die niet streamen, zijn kapot." Meestal staat de moov-box gewoon aan het eind van het bestand; een faststart-herindeling maakt dezelfde video streambaar.

Gerelateerde tools: Video naar MKV voor de volledig open Matroska-container, Video naar WebM voor de royaltyvrije WebM-combinatie, Videosnijder voor bijsnijden op keyframe-nauwkeurigheid zonder hercodering, en Ondertitels toevoegen/extraheren om tekstsporen in MP4 in te bedden.