Wyszukiwanie portów i usług

Przeszukuj rejestr portów w obie strony: wpisz numer, np. 443, albo nazwę usługi, np. postgresql, a tabela pokaże każde pasujące przypisanie, używany protokół transportowy, zakres, w którym się mieści, i do czego służy port. Dane to kopia publicznego rejestru zapisana na tej stronie, więc wyszukiwanie działa bez połączenia z siecią, a nic z wpisanych danych nie opuszcza przeglądarki. Ta strona nie skanuje portów i nie powie, które porty są otwarte na jakiejkolwiek maszynie — mówi, co oznacza dany numer.
Załadowano referencję offline. Nic nie zostało nigdzie wysłane.
Wpisz numer lub nazwę usługi albo wybierz przykład powyżej.
Porty dobrze znane, 0–1023. Są przypisywane pojedynczo konkretnym protokołom i to jedyne porty, które znaczą wszędzie to samo: 22 to SSH, 80 to zwykły HTTP, 443 to HTTP przez TLS. Na serwerze zwykle są osiągalne tylko dla procesu z uprawnieniami administratora, dlatego demon, który nie powinien tam nasłuchiwać, zasługuje na drugie spojrzenie.

Porty zarejestrowane, 1024–49151. Są rejestrowane w ten sam sposób, ale może z nich korzystać dowolny proces, więc numer z tego zakresu mówi o zarejestrowanym przeznaczeniu, a nie o tym, co faktycznie działa przed tobą: 8080 i 8443 są zarejestrowane jako porty zastępcze i równie często służą czemuś zupełnie innemu, a serwer deweloperski może pojawić się na dowolnym numerze z tego zakresu.

Porty dynamiczne lub prywatne, 49152–65535. Celowo pozostają nieprzypisane: system operacyjny wybiera jeden dla wychodzącego końca połączenia i nie oznacza on niczego stałego. Numer z tego zakresu da się odczytać tylko z kontekstu jednej rozmowy, dlatego referencja offline nie może powiedzieć o nim nic użytecznego.

Jak czytać tabelę. Rejestr przypisuje porty jednocześnie do protokołu i transportu, a jeden numer może nieść kilka niezwiązanych usług: 514 to zdalna powłoka na TCP i syslog na UDP, a 465 obsługuje zarówno starszą usługę wysyłania poczty, jak i wariant IGMP. Gdy wiersz wymienia więcej niż jedną nazwę usługi, spójrz na transport w nawiasie obok każdej nazwy, zanim ustali się, do której należy dany ruch. Brak numeru nie jest błędem: rejestr po prostu nie ma dla niego przypisania, a strona i tak powie, do którego zakresu należy.
Jak korzystać z tej listy.Nic tutaj nie mówi, że port jest otwarty — tylko że jeśli usługa za nim odpowiada komukolwiek, kto może dotrzeć do maszyny, ryzyko jest większe, niż sugeruje wiek usługi. Sprawdzaj to na maszynach pod własną kontrolą, od środka, narzędziem dostarczanym z systemem:

Tekst jawny z założenia. 23 telnet 21 ftp 389 ldap 161 snmp — hasło lub ciąg społeczności przesyłane są przewodem w postaci czystej.
Udostępnianie plików i zdalne sterowanie. 445 139 137 3389 5900 — są przeznaczone do sieci lokalnej i nigdy nie powinny być osiągalne z internetu, dlatego są klasycznym punktem wejścia wykrywanym przez skanowanie.
Bazy danych i pamięci podręczne. 3306 1433 5432 6379 27017 11211 — większość z nich zaprojektowano tak, by znajdowały się za aplikacją, a kilka nie ma w ogóle uwierzytelniania w domyślnej konfiguracji.
Interfejsy sterowania. 2375 — interfejs API, który może uruchamiać kontenery na hoście, zarejestrowany jawnym tekstem obok zaszyfrowanego bliźniaka. Dotarcie do niego jest równoznaczne z uruchamianiem poleceń na maszynie.
Numer pożyczony przez popularną usługę. 9200 — rejestr zapisuje ten numer jako port mobilnej usługi webowej, a ten sam numer jest powszechnie używany przez produkt wyszukiwarki, którego nie ma w rejestrze. Takie wiersze są powodem, dla którego tabela pokazuje zarejestrowane przeznaczenie, a nie listę produktów.

Co zrobić zamiast zgadywać.Na maszynie pod własną kontrolą zapytaj system operacyjny, który proces trzyma port (ss -lntupw Linuksie,netstat -abnow Windows), i zdecyduj na podstawie odpowiedzi. To, że port jest osiągalny, to kwestia konfiguracji, a poprawka polega na zatrzymaniu usługi, powiązaniu jej z adresem pętli zwrotnej lub umieszczeniu za zaporą — w tej kolejności.