MIDI-tools

MIDI (Musical Instrument Digital Interface, in 1983 genormaliseerd) is geen audio. Het is een draadprotocol en bestandsformaat voor uitvoeringsinstructies: welke toets wanneer is ingedrukt, hoe hard, en welk instrument moet klinken. Een MIDI-bestand lijkt meer op een rol van een pianola dan op een opname — het slaat de gebaren op, en elke synthesizer die ze ontvangt maakt het geluid. Dat ene onderscheid verklaart alles wat deze pagina doet: weergeven, transponeren, tempowijzigingen en instrumentwissels werken omdat een .mid-bestand bewerkbare instructies bevat, geen vaste golfvormen.

Een .mid-bestand is een stroom van korte events. Note On zegt "kanaal 1, toets 64, velocity 100"; een bijbehorende Note Off laat hem later los. Control-change-events bedienen pedalen en knoppen; program-change-events kiezen instrumenten. Omdat de events zeggen wat er gespeeld moet worden maar niet hoe het klinkt, levert hetzelfde bestand via een geluidskaartchip uit de jaren negentig, de WebAudio-synthesizer op deze pagina en een professionele samplebibliotheek drie heel verschillende weergaven van dezelfde uitvoering op — net als dezelfde bladmuziek op drie verschillende piano's. Wanneer u vaste, draagbare audio wilt, is dat het werk van de renderer MIDI naar WAV, die de interpretatie van één synthesizer in een golfvorm vastlegt.

MIDI geeft noten een nummer, met gelijkzwevende temperatuur ingebakken: frequentie = 440 × 2^(n−69)/12. Noot 69 is precies 440 Hz, noot 60 is middle-C op 261,63 Hz, en elke sprong van 12 stappen verdubbelt (of halveert) de frequentie — precies wat de transponeerschuif doet wanneer u hem op +12 of −12 zet. De pianorol hierboven is die getallen als tekening: de toonhoogte loopt verticaal (lage noten onderaan), de tijd horizontaal, en elke noot wordt een horizontale balk waarvan de lengte de duur is en waarvan de kleurintensiteit uit de velocity komt.

In een Standaard MIDI-bestand wordt tijd geteld in ticks ten opzichte van de PPQ van het bestand (pulsen per kwartnoot — gewoonlijk 480, dus een kwartnoot duurt 480 ticks). Het tempo staat in een apart event als microseconden per kwartnoot: 120 BPM is 500.000 en 60 BPM is 1.000.000. Omdat notenposities worden opgeslagen in muzikale eenheden in plaats van seconden, herschaalt het wijzigen van het tempo wanneer alles gebeurt zonder één noot te verplaatsen — de tempo-schuifregelaar hierboven maakt daar gebruik van, en de knop Exporteren herschrijft de events zodat elke andere speler uw bewerkingen reproduceert.

• MIDI-bestanden bevatten een opname van de muziek. Nee. Ze bevatten de uitvoeringsinstructies. Een popnummer van 3 minuten past in een paar tientallen KB omdat er geen golfvorm wordt opgeslagen — daarom klinkt het bestand ook op elke synthesizer anders.
• MIDI klinkt van nature goedkoop. Nee. De reputatie van "goedkoop" komt van de basale golfvormen van geluidskaartchips uit de jaren negentig. Dezelfde MIDI-data via een professionele SoundFont of orkestrale samplebibliotheek is niet te onderscheiden van een geproduceerd nummer — de instructies zijn compleet; de renderer maakt het verschil.
• Velocity is alleen volume. Niet alleen. Op een echte piano klinkt een harder aanslaan de noot harder en helderder; goede synthesizers modelleren dat en koppelen velocity zowel aan niveau als aan klankkleur. Het bereik 0–127 van MIDI bewaart de aanslag van de uitvoerder, zodat de synth die kan interpreteren.

Gerelateerde tools: MIDI naar WAV om MIDI naar een vaste golfvorm te renderen, Audiospectrum om het gerenderde resultaat te analyseren, en Audiotempo / toonhoogte wanneer u dezelfde vrijheid in tijdrekking op echte audio nodig hebt.