Klient / tester REST API

Twórz i wysyłaj żądania HTTP z parametrami zapytania, nagłówkami, treścią JSON / formularza oraz uwierzytelnianiem Basic lub Bearer, a następnie sprawdzaj status, czas i sformatowane odpowiedzi JSON. Można zaimportować istniejące polecenie cURL albo skopiować bieżące żądanie z powrotem jako cURL. Gdy wygodniej budować wielokrotnego użytku żądania krok po kroku, służy do tego Kreator żądań HTTP. Zob. także rodzinę Narzędzi API.
Wszystko działa lokalnie w przeglądarce. Żądania między domenami podlegają polityce CORS serwera docelowego — jeśli żądanie się nie powiedzie, zobacz uwagę poniżej.
Parametry zapytania
Nagłówki
Treść
Autoryzacja
Opcje
Po wypełnieniu adres żądania jest dopisywany do tego prefiksu. Przydatne przy serwerach blokowanych przez CORS.
200
Treść Nagłówki

                                                                
Dlaczego żądanie może się nie powieść: przeglądarki blokują odczyt między domenami, chyba że API zwraca Access-Control-Allow-Origin. Jeśli cel nie zezwala na CORS, można uruchomić własny serwer proxy CORS i wkleić jego adres w polu prefiksu powyżej albo użyć Konwertera cURL, aby wykonać żądanie z terminala. Treść żądań GET/HEAD jest ignorowana, a narzędzie do WebSocket działa osobno pod adresem Tester WebSocket.
Metody HTTP wyjaśnione
Wybrana metoda informuje serwer, co ma zrobić z danym adresem URL. Oto znaczenie każdej z siedmiu metod, które to narzędzie może wysłać:
GET — Pobiera zasób: stronę, obraz, listę rekordów. „Podaj mi to, co znajduje się pod tym adresem URL.” Działanie tylko do odczytu, bezpieczne przy powtarzaniu, zwykle bez treści żądania (treść przy GET, jeśli jest, zostaje zignorowana).
POST — Wysyła nowe dane na serwer, zwykle w celu utworzenia zasobu lub uruchomienia akcji — przesłania formularza, wgrania pliku, uruchomienia zadania. Ładunek przesyłany jest w treści żądania. POST nie jest idempotentny: wysłanie tego samego POST dwukrotnie może utworzyć dwa rekordy.
PUT — Zastępuje cały zasób pod adresem URL tym, co zostało wysłane. Treść musi zawierać pełną nową wersję zasobu. PUT jest idempotentny: powtórzenie tego samego żądania ma taki sam skutek jak wysłanie go raz.
PATCH — Zmienia tylko część zasobu. Wysyła się wyłącznie pola do zaktualizowania, np. {"email": "new@example.com"}, zamiast całego rekordu. PATCH wybiera się wtedy, gdy pełny PUT wymagałby ponownego wysłania pól, których nie zmieniamy.
DELETE — Usuwa zasób pod adresem URL. DELETE jest idempotentny: usunięcie czegoś, co już nie istnieje, daje ten sam wynik (zwykle 404) i nic nie robi podwójnie.
HEAD — Działa jak GET, ale odpowiedź zawiera wyłącznie nagłówki — treść w ogóle nie jest wysyłana. HEAD służy do sprawdzenia, czy adres URL istnieje, jak duży jest plik (Content-Length), kiedy był ostatnio modyfikowany (Last-Modified) lub jakiego jest typu (Content-Type), bez pobierania całego ładunku.
OPTIONS — Pyta serwer, jakie metody i opcje są dozwolone dla adresu URL, albo uruchamia wstępne sprawdzenie CORS (preflight). Nagłówki odpowiedzi, takie jak Access-Control-Allow-Methods, wymieniają to, co jest dozwolone. OPTIONS zwykle nie ma treści; przeglądarki często wysyłają je automatycznie przed żądaniami POST/PUT/PATCH/DELETE między domenami.
Łatwo pomylić: HEAD i GET — żądanie jest identyczne, ale HEAD nie zwraca treści. PUT i PATCH — PUT zastępuje cały zasób; PATCH stosuje częściową aktualizację tylko przesłanych pól.