Układaj żądanie HTTP krok po kroku — zmienne ścieżki, takie jak
{userId}, parametry zapytania, nagłówki, treści JSON / formularza i uwierzytelnianie — i generuj gotowy kod dla
cURL,
Node.js fetch,
Python requests lub
PowerShell. To narzędzie służy do
projektowania i generowania; aby faktycznie wysłać żądanie i zobaczyć odpowiedź na żywo, przekaż je przyciskiem
Testuj żądanie → (otworzy się
Klient / tester REST API) albo przekonwertuj wklejone cURL przez
Konwerter poleceń cURL.
Wszystko składa się lokalnie w przeglądarce. Z tej strony nigdy nie jest wysyłane żadne żądanie.
Wskazówki: ujmij segment URL w nawiasy klamrowe (
{userId}), aby zarządzać nim jako parametrem ścieżki; wygenerowany kod odświeża się po każdej zmianie. Żądania GET/HEAD ignorują treść. Generowane przesyłanie plików używa zapisu
@file w cURL lub symboli zastępczych w innych językach — prawdziwe pliki dołącz we własnym kodzie. Wysyłanie między domenami obsługuje
Klient REST API (zgodnie z polityką CORS serwera); aby odwrócić istniejące polecenie, użyj
Konwertera poleceń cURL.
Metody HTTP wyjaśnione
Po wybraniu metody wygenerowany kod cURL / Node / Python / PowerShell zmienia się, aby do niej pasować. Oto, co każdy czasownik oznacza dla budowanego żądania:
GET — pobiera reprezentację zasobu. Nie powinno zmieniać stanu serwera, a wygenerowane żądanie zwykle nie ma treści. Używaj GET do odczytów, wyszukiwań i punktów końcowych list.
POST — wysyła dane, by utworzyć nowy zasób lub uruchomić akcję. Treść staje się ładunkiem w wygenerowanym kodzie (--data-raw w cURL, argument treści w Node/Python itp.). POST nie jest idempotentne: wysłane dwukrotnie może utworzyć dwa zasoby.
PUT — całkowicie zastępuje istniejący zasób. Wyślij pełny obiekt w treści; pominięte pola mogą zostać potraktowane jako puste. Wygenerowany kod wysyła całą treść pod dokładny adres URL.
PATCH — aktualizuje tylko podane pola. Treść niesie częściowy zestaw zmian, więc wygenerowane żądania są mniejsze niż PUT, gdy edytuje się jedną lub dwie wartości.
DELETE — usuwa zasób pod adresem URL. Jest idempotentne i zwykle nie ma treści, więc wygenerowany kod to prosta operacja usunięcia z samymi nagłówkami.
HEAD — prosi tylko o nagłówki, bez treści odpowiedzi. Wygenerowany kod wygląda jak GET, ale zwraca metadane, takie jak Content-Length, Last-Modified czy Content-Type, oszczędzając przepustowość.
OPTIONS — sprawdza, co serwer dopuszcza dla adresu URL, albo symuluje wstępne żądanie CORS (preflight). Nagłówki odpowiedzi (np. Access-Control-Allow-Methods) pokazują dozwolone czasowniki. OPTIONS zwykle nie ma treści żądania.
Łatwo pomylić: HEAD i GET — wygenerowane żądania są podobne, ale HEAD nie zwraca treści. PUT i PATCH — PUT przepisuje cały zasób; PATCH zmienia tylko podane pola.
