Wideo do MKV

Matroska — nazwana od rosyjskiej matrioszki — to kontener o otwartym standardzie: sama niczego nie kompresuje, tylko zagnieżdża dowolną liczbę już skompresowanych strumieni w jednym pliku. Jeden MKV może zawierać ścieżkę wideo, kilka ścieżek dźwiękowych (komentarz reżysera, ścieżki dubbingu), kilkadziesiąt języków napisów, znaczniki rozdziałów, a nawet załączniki — wszystko w formacie opublikowanym na wolnej licencji, bez roszczeń patentowych. Podczas gdy MP4 to ścisły standard ISO z wąską listą dozwolonych kodeków, filozofia Matroski to „przyjmij wszystko, co odtwarzacz umie odtworzyć”, co uczyniło ją ulubionym formatem społeczności archiwizujących i fanowskich napisów do anime przez dwie dekady.

Podstawą Matroski jest EBML (Extensible Binary Meta Language), binarne kodowanie idei znanej z XML: elementy mają identyfikator, długość i wartość, zagnieżdżone jedne w drugich. Z tego wynikają dwie własności. Po pierwsze, plik da się parsować strumieniowo — odtwarzacz może przejść strukturę najwyższego poziomu bez dekodowania jakiegokolwiek medium. Po drugie, jest wstecznie kompatybilny z przyszłością — element, którego parser nigdy wcześniej nie widział, podaje po prostu swoją długość i można go pominąć w całości, więc stare odtwarzacze odtwarzają nowe pliki. Ta odporność sprawia, że pliki MKV przetrwają obcięcie i częściowe pobrania znacznie lepiej niż sztywne formaty.

Każdy strumień w MKV to ścieżka z własnym identyfikatorem kodeka, znacznikiem języka i nazwą („Komentarz”, „Japoński z napisami”) — odtwarzacze pokazują je w menu, zamiast wymagać zamiany plików. Rozdziały to dowolne znaczniki czasu z tytułami, dokładnie jak rozdziały DVD. Załączniki to dowolne pliki osadzone w kontenerze, a ich najważniejsze zastosowanie to czcionki: ścieżka napisów ASS, która stylizuje tekst określonym krojem pisma, może dostarczyć samą czcionkę wewnątrz MKV, więc renderowanie jest identyczne na każdym komputerze. Nic z tego nie kosztuje strumienia wideo ani jednego bajtu — skompresowane klatki są zapisane tak, jak są.

MP4 (ISO-BMFF) to król zgodności: każdy telefon, telewizor, przeglądarka i edytor go odczytuje. Matroska to król elastyczności: dowolna kombinacja kodeków, nieograniczona liczba ścieżek, rozdziały, załączniki, odporność. Oba niosą te same strumienie — strumień H.264 lub VP9 siedzi identycznie w każdym z tych pojemników — więc wybór dotyczy funkcji, a nie jakości. Zasada kciuka: dystrybucja na nieznane urządzenia → MP4; archiwizacja, wiele języków, napisy miękkie z czcionkami → MKV (albo jego profil WebM dla sieci).

• „MKV to kodek / MKV to wyższa jakość.” To kontener. Ten sam strumień w MP4 i MKV ma tę samą jakość i praktycznie ten sam rozmiar; konwersja między nimi to remux, który nie dotyka pikseli.
• „Pliki MKV są ogromne.” MKV dodaje tylko cienki narzut strukturalny (kilobajty). Duże MKV-i są duże przez wybrane kodeki i przepływności, a nie przez pojemnik.
• „Moje urządzenie nie odtwarza MKV, więc plik jest uszkodzony.” Odtwarzaczowi brakuje kodeka w środku albo odrzuca kontener z zasady. Zremuksowanie do MP4 tego samego strumienia zwykle sprawia, że działa — to dowód, że kontener nigdy nie był problemem.

Powiązane narzędzia: Wideo na MP4 dla strony ISO-BMFF tego porównania, Wideo na WebM dla profilu sieciowego Matroski, Dodawanie/wyodrębnianie napisów dla wielościeżkowych napisów miękkich oraz Cięcie wideo do przycinania co do klatki kluczowej.