Σχεδίαση μαθηματικών συναρτήσεων σε δύο διαστάσεις. Προσθήκη πολλαπλών συναρτήσεων με διαφορετικά χρώματα, εύρεση τομών, εμφάνιση ακροτάτων και προβολή καμπυλών παραγώγων.
Υποστηρίζει καρτεσιανά και πολικά συστήματα συντεταγμένων.
Όλη η επεξεργασία γίνεται τοπικά στο πρόγραμμα περιήγησης — τα δεδομένα δεν μεταφορτώνονται ποτέ σε κανέναν διακομιστή.
Συναρτήσεις
Φόρτωση μηχανής γραφικών...
Καρτεσιανή λειτουργία: Εισαγωγή συναρτήσεων του x. Χρήση τυπικής μαθηματικής σύνταξης: sin(x), cos(x), tan(x), exp(x), log(x), sqrt(x), abs(x), x^2.
Πολική λειτουργία: Εισαγωγή r(θ) ως συνάρτησης του θ. Παράδειγμα: sin(2*theta) για ρόδακα με τέσσερα φύλλα.
Αλληλεπίδραση: Κύλιση για ζουμ, σύρσιμο για μετακίνηση. Τοποθέτηση του δείκτη πάνω στις καμπύλες για συντεταγμένες.
Συναρτήσεις, πεδίο ορισμού και σύνολο τιμών
Μια συνάρτηση αντιστοιχίζει ακριβώς μία έξοδο σε κάθε είσοδο — η γραφική περνά από το κάθετο τεστ ευθείας. Το πεδίο ορισμού είναι το σύνολο των εισόδων που δέχεται ο τύπος (χωρίς διαίρεση με το μηδέν, χωρίς άρτιες ρίζες αρνητικών, χωρίς λογάριθμους μη θετικών)· το σύνολο τιμών είναι το σύνολο των εξόδων που παράγει πράγματι. Το y = x² δέχεται κάθε πραγματικό αριθμό, αλλά δεν δίνει ποτέ αρνητική έξοδο.
Όπου μια συνάρτηση δεν ορίζεται, η γραφική δεν σταματά απλώς — το 1/x εκτοξεύεται προς ±∞ κοντά στο μηδέν, οπότε ο σχεδιαστής δειγματοληπτεί πεπερασμένα σημεία και η καμπύλη φεύγει εκτός οθόνης: αυτή η κατακόρυφη διαφυγή είναι ασύμπτωτη, όχι σφάλμα.
