Προσομοιώσεις φυσικής

Διαδραστικές προσομοιώσεις φυσικής με κινούμενη εικόνα σε καμβά σε πραγματικό χρόνο. Περιλαμβάνουν βολή, απλό και διπλό εκκρεμές, συμβολή κυμάτων, γραμμές ηλεκτρικού πεδίου και σύνθεση διανυσμάτων δυνάμεων. Επίσης: Μηχανική | Διανυσματική αριθμομηχανή | Κύματα.
Βολή: Τροχιά με πτήση σε πραγματικό χρόνο. x(t)=v0·cosθ·t, y(t)=h0+v0·sinθ·t-½gt². Εμβέλεια R=v0²sin(2θ)/g (h0=0). Μέγιστο ύψος H=h0+v0²sin²θ/(2g).
Τι είναι αυτές οι προσομοιώσεις φυσικής;

Πέντε ζωντανές κινούμενες εικόνες σε καμβά δείχνουν πώς φαίνονται οι εξισώσεις της φυσικής σε κίνηση: η τροχιά μιας μπάλας υπό βαρύτητα, η ταλάντωση ενός απλού εκκρεμούς και ο χαοτικός χορός ενός διπλού εκκρεμούς, το σχέδιο συμβολής δύο κυκλικών κυμάτων, οι γραμμές του πεδίου γύρω από σημειακά φορτία και η σύνθεση τριών δυνάμεων σε πολύγωνο. Τα μαθηματικά είναι πανομοιότυπα με τους τύπους αλλού στον ιστότοπο· ο καμβάς δείχνει πώς μοιάζει η λύση στον χρόνο και στον χώρο. Κάθε πάνελ δέχεται λίγες εισόδους και παράγει είτε αριθμητική ένδειξη (βολή, σύνθεση δυνάμεων, ηλεκτρικό πεδίο) είτε οπτική (εκκρεμές, συμβολή κυμάτων). Μαζί σχηματίζουν ένα μικρό εργαστήριο στο πρόγραμμα περιήγησης, όπου είναι δυνατή η μεταβολή μιας παραμέτρου και η άμεση παρακολούθηση του αποτελέσματος.

Οι προσομοιώσεις είναι εξισώσεις που γίνονται ορατές: η ίδια άλγεβρα, οι ίδιες σταθερές, οι ίδιες οριακές συνθήκες — αποδομημένες σε κινούμενη εικόνα που επιτρέπει τη μεταβολή παραμέτρων και την παρακολούθηση του αποτελέσματος καθώς αλλάζει. Χρήσιμες για τη δημιουργία διαίσθησης: με αλλαγή της γωνίας εκτόξευσης η εμβέλεια κορυφώνεται στις 45°, με αλλαγή του προσήμου του φορτίου οι γραμμές πεδίου αντιστρέφονται, με αλλαγή του μήκους κύματος το σχέδιο συμβολής συστέλλεται ή απλώνεται.
Βολή — η κανονική παραβολή

Μια μπάλα που εκτοξεύεται με αρχική ταχύτητα v0 υπό γωνία θ από ύψος h0 ακολουθεί τις παραμετρικές εξισώσεις x(t) = v0 cosθ · t και y(t) = h0 + v0 sinθ · t − ½g t². Ο καμβάς σχεδιάζει την τροχιά καθώς πετά η μπάλα και αναφέρει την τελική εμβέλεια, τον χρόνο πτήσης και το μέγιστο ύψος. Το προεπιλεγμένο δείγμα (v0 = 25 m/s, θ = 45°, h0 = 0, g της Γης = 9,81 m/s²) δίνει χρόνο πτήσης ≈ 3,604 s, εμβέλεια ≈ 63,70 m και μέγιστο ύψος ≈ 15,929 m. Με μετάβαση στην προεπιλογή Σελήνης (g = 1,62) η ίδια εκτόξευση φτάνει ≈ 385,8 m σε ≈ 21,82 s — η ίδια παραβολή, έξι φορές μακρύτερη και πιο μακριά, ακριβώς αυτό που κάνει τα σεληνιακά σπορ τόσο παράλογα και αυτό που εκμεταλλεύτηκε ο αστροναύτης Alan Shepard με το αυτοσχέδιο γκολφ του. Ο καμβάς ξανασχεδιάζει τη διαδρομή με μια κόκκινη τελεία που ακολουθεί τη θέση της μπάλας και σημειώνει την εμβέλεια και το μέγιστο ύψος απευθείας στο διάγραμμα.

Εκκρεμές — απλή αρμονική και χαοτική

Ένα απλό εκκρεμές μήκους L που αφήνεται από γωνία θ υπακούει στο θ″(t) = −(g/L) sinθ, ολοκληρωμένο εδώ με ημι-πεπλεγμένη μέθοδο Euler. Για μικρά πλάτη (sinθ ≈ θ) η κίνηση είναι απλή αρμονική με περίοδο T = 2π√(L/g)· το προεπιλεγμένο L = 1,5 m στη Γη δίνει T ≈ 2,458 s. Για μεγαλύτερα πλάτη η περίοδος αυξάνεται ελαφρά, επειδή το sinθ δεν είναι πια καλή γραμμική προσέγγιση — μια ταλάντωση 60° είναι περίπου 7% πιο αργή από μια ταλάντωση 5° του ίδιου μήκους. Το διπλό εκκρεμές είναι διαφορετικό θηρίο: δύο άκαμπτοι βραχίονες με μάζες στις αρθρώσεις, που διέπονται από συζευγμένες μη γραμμικές εξισώσεις, ολοκληρωμένες με τον ίδιο τρόπο αλλά που παρουσιάζουν χάος. Μικροσκοπικές διαφορές στην αρχική γωνία οδηγούν σε εντελώς διαφορετικές τροχιές μέσα σε λίγους κύκλους· αυτό είναι το σήμα του ντετερμινιστικού χάους, γι' αυτό τα διπλά εκκρεμή είναι το κλασικό παράδειγμα χαοτικού μηχανικού συστήματος. Με εναλλαγή από «Απλό» σε «Διπλό» στο αναπτυσσόμενο μενού εμφανίζεται ο δεύτερος βραχίονας, παίρνοντας την αρχική γωνία θ2· με πάτημα της Έναρξης παρακολουθείται το μοτίβο της ταλάντωσης να αποκλίνει απρόβλεπτα. Η προσομοίωση του απλού εκκρεμούς επίσης αποσβένει κάθε καρέ (συντελεστής 0,9995), όπως ένα πραγματικό εκκρεμές χάνει ενέργεια από την αντίσταση του αέρα και την τριβή του άξονα.

Συμβολή κυμάτων — υπέρθεση δύο πηγών

Δύο σημειακές πηγές εκπέμπουν κυκλικά κύματα του ίδιου μήκους κύματος λ· σε κάθε σημείο του επιπέδου, η προκύπτουσα διαταραχή είναι το άθροισμα των δύο. Όπου οι δύο κορυφές φτάνουν σε φάση, το πλάτος διπλασιάζεται (εποικοδομητική συμβολή)· όπου μια κορυφή από τη μία συναντά μια κοιλάδα από την άλλη, αλληλοεξουδετερώνονται (καταστροφική συμβολή). Η συνθήκη για εποικοδομητική συμβολή είναι r1 − r2 = mλ για ακέραιο m· για καταστροφική είναι r1 − r2 = (m + ½)λ. Ο καμβάς ζωγραφίζει χάρτη έντασης (φωτεινό = υψηλό πλάτος, σκοτεινό = εξουδετέρωση) και επικαλύπτει τις κομβικές γραμμές όπου r1 − r2 = mλ (με την επιλογή διακεκομμένης γραμμής). Η προεπιλεγμένη απόσταση (120 px = 3λ) δείχνει καθαρές εναλλασσόμενες φωτεινές και σκοτεινές ζώνες κατά μήκος της κάθετης διχοτόμου — το ίδιο μοτίβο που παράγει τις φωτεινές και σκοτεινές κροσσούς στο πείραμα της διπλής σχισμής του Thomas Young και τις έγχρωμες ζώνες φωτός που ανακλάται από λεπτό στρώμα λαδιού.

Γραμμές ηλεκτρικού πεδίου — η πυκνότητα κωδικοποιεί την ένταση

Το ηλεκτρικό πεδίο γύρω από σημειακό φορτίο Q είναι ακτινικό διάνυσμα μεγέθους E = kQ/r²· για δύο φορτία, το πεδίο σε κάθε σημείο είναι το διανυσματικό άθροισμα Etotal = E1 + E2. Ο καμβάς χαράσσει 16 γραμμές πεδίου από την περιοχή της πηγής, με βήμα μεθόδου Euler μεγέθους 4 px στην κατεύθυνση του τοπικού πεδίου. Οι γραμμές ξεκινούν από θετικά φορτία (Q > 0) και καταλήγουν σε αρνητικά (Q < 0)· στο προεπιλεγμένο δείγμα (Q1 = +5, Q2 = −3, με |Q1·Q2| = 15), το σχέδιο δείχνει γραμμές που φεύγουν από το κόκκινο + φορτίο αριστερά, καμπυλώνονται προς τα έξω, και οι περισσότερες καταλήγουν στο μπλε − φορτίο δεξιά, με λίγες να διαφεύγουν στο άπειρο (επειδή τα μεγέθη είναι άνισα). Η πυκνότητα των γραμμών πεδίου είναι ανάλογη της έντασης του πεδίου· πυκνές γραμμές δείχνουν ισχυρό πεδίο, αραιές ασθενές. Η αντιστροφή και των δύο προσήμων αντιστρέφει τις κατευθύνσεις των γραμμών χωρίς να αλλάζει η γεωμετρία.

Σύνθεση δυνάμεων — η μέθοδος του πολυγώνου

Όταν πολλές δυνάμεις ενεργούν σε ένα αντικείμενο, η συνισταμένη είναι το διανυσματικό τους άθροισμα, όχι το αριθμητικό. Η μέθοδος του πολυγώνου (ή κεφαλής-ουράς) τοποθετεί κάθε διάνυσμα δύναμης με την ουρά στην κεφαλή του προηγούμενου, ξεκινώντας από την αρχή· η συνισταμένη R είναι το διάνυσμα από την αρχή μέχρι την τελική κορυφή. Κατά συνιστώσες: Rx = ΣFi cosθi, Ry = ΣFi sinθi, |R| = √(Rx² + Ry²), και θR = arctan(Ry/Rx). Ο καμβάς σχεδιάζει κάθε δύναμη ως έγχρωμο βέλος (F1 κόκκινο, F2 μπλε, F3 πράσινο) από την αρχή, έπειτα μια διακεκομμένη μωβ γραμμή από την αρχή μέχρι την τελική κορυφή που δείχνει τη συνισταμένη, και επιπλέον ανοιχτόγκρι γραμμές πολυγώνου που ακολουθούν τη διαδρομή κεφαλής-ουράς. Το προεπιλεγμένο δείγμα (F1 = 30 N στις 0°, F2 = 25 N στις 60°, F3 = 15 N στις 150°) δίνει Rx ≈ 29,51 N, Ry ≈ 29,15 N, |R| ≈ 41,48 N και θR ≈ 44,65° — μέγεθος μεγαλύτερο από κάθε μεμονωμένη δύναμη εισόδου, επειδή οι κατευθύνσεις ενισχύονται εν μέρει.

Συνηθισμένες παρανοήσεις
  • Ο καμβάς δείχνει την πραγματική φυσική, όχι σκαρίφημα. Κάθε καρέ υπολογίζεται από την υποκείμενη εξίσωση (ολοκλήρωση Euler για εκκρεμή, υπέρθεση για κύματα, διανυσματικό άθροισμα για δυνάμεις). Με αλλαγή των εισόδων αλλάζουν και τα μαθηματικά· η κινούμενη εικόνα είναι άμεση αριθμητική οπτικοποίηση.
  • Η περίοδος ενός εκκρεμούς εξαρτάται από το πλάτος του. Για μικρά πλάτη (μικρότερα από ~15°), η περίοδος είναι σχεδόν ανεξάρτητη του πλάτους και ίση με T = 2π√(L/g). Για μεγαλύτερα πλάτη η περίοδος αυξάνεται αισθητά· μια ταλάντωση 90° διαρκεί περίπου 18% περισσότερο από όσο προβλέπει ο τύπος μικρής γωνίας. Το «εκκρεμές του δευτερολέπτου» ενός ρολογιού εκκρεμούς είναι σχεδιασμένο για μικρή ταλάντωση ακριβώς για να διατηρεί σταθερή την περίοδό του.
  • Οι γραμμές ηλεκτρικού πεδίου είναι πραγματικές. Είναι οπτικοποίηση του πεδίου, όχι φυσικά νήματα. Το πραγματικό ηλεκτρικό πεδίο είναι διάνυσμα σε κάθε σημείο του χώρου· οι γραμμές απλώς συνδέουν σημεία όπου το πεδίο εφάπτεται με συνεχή τρόπο. Μια γραμμή πεδίου δεν μπορεί να «πιαστεί».
  • Οι μέθοδοι του πολυγώνου και του παραλληλογράμμου δίνουν διαφορετικές απαντήσεις. Δίνουν την ίδια συνισταμένη. Η μέθοδος του παραλληλογράμμου λειτουργεί για δύο δυνάμεις· η μέθοδος του πολυγώνου επεκτείνεται φυσικά σε οποιονδήποτε αριθμό. Και οι δύο είναι ισοδύναμες εφαρμογές της διανυσματικής πρόσθεσης.

Σχετικά εργαλεία: Μηχανική για τους αριθμητικούς κινηματικούς τύπους, Διανυσματική αριθμομηχανή για ανάλυση σε συνιστώσες και εσωτερικό/εξωτερικό γινόμενο, Κύματα & ταλαντώσεις για τις πλήρεις εξισώσεις ταξιδευόντων κυμάτων, Ηλεκτρισμός & κυκλώματα για τα αντίστοιχα ρεύματος και τάσης, και Οπτική & φως για την οπτική εκδοχή της συμβολής κυμάτων (διπλή σχισμή Young).